ΕΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΚΡΗΤΗΣ "Ο ΠΡΕΒΕΛΗΣ"

Πατησίων 4 Τ.Κ. 106 77 ΑΘΗΝΑ τηλ. 210 3815476

Home Up

 

 

Σύλλογος Αγίου Ιωάννη
Πατησίων 4 τηλ. 010 3815476

 

 

 


 


 

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΑΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ

 

 

Πνίγεται στο πράσινο το χωριό μας ΑΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΚΑΜΕΝΟΣ.

Ένα απέραντο δάσος, κυρίως από βαθυπράσινα-θεόρατα κυπαρίσσια το περιβάλλει, εκτείνεται σε κάμποσες εκατοντάδες στρέμματα στη βορινή μεριά του και φθάνει ως το ψηλό βουνό, τον Αρμό, από τον οποίο αγναντεύεις το Κρητικό Πέλαγος.

Αντιθετικά, αντικριστά και προς το νότο, υπάρχουν τα φαλακρά βουνά Ξύλης Κορφή, Βιγλάκι και Κυρμνιανός, από τον οποίο μπορεί η ματιά σου να δει τα νησιά Παξιμάδια, το ηρωικό Φραγκοκάστελλο, τα νησιά Γαύδος και Γαυδοπούλα (σ’ αυτά τελειώνει προς το νότο και η Ελλάδα μας και η Ευρώπη) και ν’ απλωθεί στην απεραντοσύνη του Λιβυκού Πελάγους!

Και τα βουνά αυτά τα σπανά και τα σπάνια σ’ ομορφιά, σα να δεχθήκανε σε απροσδιόριστη στο παρελθόν εποχή, δυο φοβερές σπαθιές, βγήκε από τη λίθινη σάρκα τους μια τεράστια σφηνοειδής ‘’φέτα’’, κι έγινε έτσι το πεντάμορφο, απύθμενο, ιλιγγιώδες χάος, που ‘’Κοτσυφού Φαράγγι’’ ονομάζεται.

Το χωριό μας Αη-Γιάννης ο ΚΑΜΕΝΟΣ ονομάστηκε έτσι από τούτη την αιτία:

Μια σεμνή κι ανέγγιχτη βοσκοπούλα κάθε βράδυ έβλεπε σε μιαν ερημιά, από ένα βάτο μια φωτεινή φλογίτσα, ένα γλυκοφώς. Το έδειχνε στους άλλους, μα αυτοί δεν έβλεπαν τίποτα. Πεισμάτωσαν ‘’οι μη βλέποντες’’ κι έβαλαν φωτιά στο βάτο. Σε λίγο η φωτιά αιφνίδια έσβησε κι ένα αποκαϊδι λαμποκοπούσε στη στάχτη. Το πήραν κι είδαν έκπληκτοι πως ήταν ένα μικρό, ξύλινο εικόνισμα του Αη-Γιάννη του Θεολόγου. Είχε καεί στη μια του γωνιά. Το πήραν με ευλάβεια και στην περιοχή του έκτισαν το χωριό μας, που γι’ αυτό φέρει το όνομα που προαναφέραμε.

Το εικόνισμα φυλάσσεται σήμερα στο χωριό μας σαν κόρη οφθαλμού…

Η εκκλησιά του Αη-Γιάννη καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους το 1770 κι’ αργότερα οι χωριανοί μας με τα ίδια πελέκια την ξανάχτισαν.

Βέβαια, εκτός από το κεντρικό μέρος του χωριού, που είχε κτιστεί το 1200 περίπου μ.Χ., υπήρχαν και άλλοι πέντε οικισμοί, οι εξής: Μεσονήσι, Παναγιά, Γεφύρια, Καψαλιανά και Σαλβαράδω.

Ένα έγγραφο από τούρκικο αρχείο, αναφέρει ότι πριν από το έτος 1659, υπήρχαν στον Αη-Γιάννη 11 οικογένειες, ενώ μετά από το έτος αυτό, ήσαν οικογένειες 20. Σε άλλο έγγραφο (του 1583) αναφέρετε ότι υπήρχαν 27 άντρες, 30 γυναίκες, 20 παιδιά και 2 γέροι, σύνολο 79 ψυχές.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Κρήτης σε 88 Δήμους (το 1879), ο Άγιος Ιωάννης, ανήκε στο Δήμο Λάμπης και τότε είχε 273 ψυχές.

Πάντως είναι όμορφο το χωριό μας και τολμούμε να το λέμε θαρετά, από τότε που έγινε τούτο το περιστατικό: Ανηφορίζοντας από τα Διχαλόστρατα με τα πόδια ένας καλός μας χωριανός, αείμνηστος τώρα, μπήκε σ’ ένα διερχόμενο αυτοκίνητο δύο ελληνομαθών Γάλλων και προχωρούσαν προς τη Κάνεβο. Σταματούσαν κάθε τόσο και φωτογράφιζαν.

Φωτογράφισαν τις ‘’πόρτες’’ του Φαραγγιού, το δυσθεώρατο ύψος των βουνών κλπ. Από την Κάνεβο, σαν είδαν απέναντι τον Αη-Γιάννη με το έξοχο δάσος του, πήραν κάμποσες φωτογραφίες.

Και ο χωριανός μας αυτός τους είπε την απορία του:

- Μα τόσα πολλά ωραία πράγματα βλέπετε εσείς και τα φωτογραφίζετε;

 

Και η θαυμάσια απάντηση:            

- Αν μπορούσες να δεις με τα μάτια μας, ότι βλέπουμε εμείς αυτή τη στιγμή, θα ένοιωθες εξαιρετικά ευχαριστημένος, που κατοικείς σ’ αυτόν τον ευλογημένο, τον ολόμορφο τόπο!

Σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο έζησαν, ζούν και κινούνται σήμερα, με μια προϊστορία οκτακοσίων περίπου χρόνων, οι χωριανοί μας, που είναι πάντα φιλόξενοι και θαυμάσιοι άνθρωποι.

Αλλά τι τα θέλετε, μόνο αν έλθετε στο χωριό μας και βηματίσετε σ’ αυτό, στο πρασινοδάσος του, στις πηγές του, στο Φαράγγι του Κοτσυφού, κι ατενίσετε από εκεί το γαλάζιο του Λιβυκού Πελάγους, θα εννοήσετε τα παραπάνω, γιατί τα βιώματα βιώνονται και ποτέ, μα ποτέ, πλήρως δεν περιγράφονται.

Ευχόμεθα από ψυχής σ’ όποιον διαβάσει τις γραμμές αυτές (μα και σ’ όλους βέβαια τους επί γης περάτες και οδίτες…), να έχει τα χρόνια του καλά, κι αν είναι τέτοια, ας είναι και πολλά.

 

 

top.gif (1074 bytes)